Nr. 52….afscheid van een geboren eindredacteur

door

Nummer 52…afscheid van een geboren eindredacteur

Nummer 52? Het laatste nummer van Kerk en Leven waarvan Jan Van Riet de eindredacteur is. Het was geen verrassing want Jan had dit ruimschoots op tijd aangekondigd. Gedurende zovele jaren heeft hij het mogelijk gemaakt dat de abonnees van de Kontichse parochies  elke week konden rekenen op een professioneel gemaakt weekblad met al het belangrijke pastoraal nieuws uit hun streek.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                 De laatste jaren werkte hij samen met Johan Van Driessche voor de edities Kontich-Waarloos en Lint-Kontich Kazerne. En op het einde stond Jan ook in voor de editie van de medegelovigen van ‘BHV’, Boechout-Hove-Vremde. Het laatste half jaar werd de eengemaakte editie van het parochieblad voor alle parochies van de gemeenten Boechout, Hove, Kontich en Lint voorbereid. Met ingang van januari 2024 worden alle abonnees van deze 9 parochies elke week op de hoogte gebracht van het nieuws uit bijna de ganse pastorale eenheid (op Aartselaar na). Dat ook in de toekomst Kerk en Leven voor ons zo’n belangrijke bron van informatie kan blijven, is in grote mate te danken aan de inzet van Jan Van Riet.

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                               Jan heeft zijn taak met verve vervuld, hierbij geholpen door een meervoudig talent. Hij had een knobbel voor druktechnieken, waardoor hij steeds praktische oplossingen vond voor soms originele vragen van de plaatselijke redacteurs. Hij toonde een zin voor schoonheid waardoor de lay-out van onze plaatselijke pagina’s niet alleen functioneel was maar ook aangenaam om te lezen. Jan was een diplomaat die op discrete wijze de fouten van de auteurs van allerlei artikelen verbeterde. Jan zorgde ook voor een evenwichtige verdeling van de artikelen van de verschillende parochies. Foto’s waren bij hem geen bladvulling maar vormden een onlosmakelijk geheel met de teksten. Bij de creatieve invulling van zijn taak als eindredacteur werd hij zeker ook geholpen door zijn brede en diepe kennis van het kerkelijk leven in onze dorpen en wijken.

Zo zouden wij nog enkele alinea’s kunnen wijden aan zijn redactionele vaardigheden. Maar om Jan zelf te citeren: respecteer het afgesproken aantal woorden. Dat doen wij ook vandaag. Daarom eindigen wij nu met dit dankwoord: Jan, van ganser harte proficiat en dank voor wat jij al die jaren in onze pastorale eenheid betekend hebt voor Kerk en Leven en dus voor ons. En wij zijn blij dat jij beloofd hebt om ook in de toekomst in PE Immanuel de fotograaf van ons pastoraal leven te blijven.