Agenda parochiekernen

ma di wo do vr za zo
4
7
8
9
11
13
14
16
18
19
21
22
23
25
28
29
30

 

     
  INFO OVER DE
PASTORALE EENHEID
 
     
  Beleidstekst:
De pastorale eenheid in het bisdom Antwerpen.
 
    Wat is de pastorale eenheid?  
     Wat is er gerealiseerd?  
  Vragen betreffende het vrijwilligerswerk  
     

 mini F0458W39 3

1. Toespraak Emiel

Beste Paul,

Het is zover…. tot nu toe leek uw vertrek ons ver weg en wat onwerkelijk en plots nu is dat voor… overmorgen.

ik beperk mijn toespraakje tot uw afscheid aan onze pastorale eenheid 'Immanuel' , een groep parochies waarover je altijd de hoop uitsprak dat het eens een pastorale gemeenschap zou worden… en Paul… onze laatste 5e zondagviering, de verjaardagviering , onze ontmoetingsdag en de aanwezigheid vandaag, geven ons hoop en al een stukje zekerheid dat we op goede weg zijn "het groeit" om het met uw woorden te zeggen…. Marcel Van Campen die samen met zijn team deze verantwoordelijkheid van u overneemt zal zeker die groei verder stimuleren.

Je kan in Doetinchem met voldoening terugblikken op wat jij met uw team, met de werkgroepen, de ploeg en met de vele vrijwilligers gerealiseerd hebt. In al deze samenwerkingsformules betrek ik ook graag Jan Verheyen onze deken en Jan Caljon adjunct van de vicaris waarop we - wanneer dit nodig was - altijd konden rekenen.

Paul, het is een mooi lijstje van verwezenlijkingen geworden: we werkten een visie -tekst uit "voor onze PE in de toekomst ",met daarin de creatie van samenwerkingsverbanden, mogelijkheid tot fusies en uiteindelijk omdat we sterk geloven in de lokale verankering, het voortbestaan van kleinere plaatselijke geloofsgemeenschappen, en last but not least een geloofscentrum , ) . Dit alles ondanks de moeilijke doorstart toen de oorspronkelijke PE plots werd verruimd en verrijkt met Boechout, Hove Vremde; Maar kijk dank zij de nodige humor, relativeringsvermogen, wederzijds respect en kruisbestuiving en een niet aflatende vasthoudendheid werd het uiteindelijk een voorbeeld van hoe diversiteit in inzichten kunnen fuseren tot een aangename, productieve samenwerking.

Zo startte onze synodale weg naar een Pastorale gemeenschap.

Toch nog even stilstaan bij uw grootste legaat, uw geesteskind het 'geloofscentrum' ; we weten dat de ontwikkeling ervan met uw steun en inzichten een stuk makkelijker zou geweest zijn maar we gaan er alles aan doen om dat geesteskind van u op onze manier groot te brengen en er de ruggengraat van onze PE van te maken. Misschien niet helmaal op de wijze zoals jij het zou bedenken maar ja.. als je daar problemen zou mee hebben….. dan had je maar moeten blijven.

Wij danken u ook voor uw openheid omtrent de levensweg die je nu gekozen hebt en we wensen u hierbij een mooie bekroning van uw ononderbroken zoeken naar geloofsverdieping,

Een ding nog als je uw medemonniken een stukje kan geven van wat je ons gaf, wordt die gemeenschap er ook daar weer wat beter van en zetten ook zij een enorme stap naar hun ideale wereld ..

We hielden er aan om u - in naam van onze geloofsgemeenschap een aandenken te schenken, nl een inspirerende icoon; dit kleinood wordt nu nog kunstig geschilderd, wat geduld dus; symbolisch geven we u vandaag een foto van een icoon dat u tot uw geschenksuggestie inspireerde

Paul in naam van onze pastorale gemeenschap in wording dank ik jou voor wat ik hier net vertelde en voor dat heel vele waarvoor ik de tijd niet kreeg om het te vertellen.

dank je Paul, het ga je heel goed.

 

 

 2. Toespraak Gerda

Mijnheer pastoor, pastoor Paul, Paul voor de vele medewerkers ,
dit afscheid valt ons zwaar!


20 jaar lang was u onze spreekwoordelijke herder, waarvan 15 jaar zelfs bijna voor ons alleen.
De laatste 5 jaar hebben wij u moeten delen met nog 9 andere parochies maar
zelfs dan had u hier bij ons nog de touwtjes stevig in handen.
Elke zondag, elke feestdag en zelfs de avond voordien was er een eucharistie.
Wat hebben wij genoten van die verzorgde vieringen.
Voor ons is dat altijd vanzelfsprekend geweest tot het begin van dit jaar.

Persoonlijk denk ik ook terug aan de Openkerkendagen waar u de grote bezieler van was.Wij zijn door “licht en donker” naar” vroeger en nu” en met “de klank van de stilte” naar “de emoties” moeiteloos overgeschakeld en steeds hebt u deze aangereikte thema’s weten in te vullen op een originele wijze en daarbij uw medewerkers de kans gegeven om het beste van zichzelf te geven en aan ons , gelovigen, fijne optredens aan te bieden.

Uw medewerkers hebben soms wel eens “gesakkerd” dat er nog wat “last minute” moest bijgesleuteld of veranderd worden maar uiteindelijk kwam alles toch op zijn pootjes terecht.

We zijn u zeer dankbaar voor uw inzet en uw zorg voor ons spiritueel welzijn!

In naam van de vele kindjes die u hier gedoopt hebt, de vele communicantjes die uit uw hand voor het eerst de communie mochten ontvangen, de talrijke vormelingen die u begeleid hebt naar de grote dag , dank u wel.
Wij zijn vaak getuigen geweest van uw empathisch vermogen met hen te dialogeren en de aanwezige parochianen tegelijkertijd te boeien en te vertederen.

De talrijke huwelijksvieringen en uitvaarten konden steeds op uw ervaring en
medeleven rekenen om alles vlekkeloos te laten verlopen.

Wij blijven nu een beetje verweesd achter maar met de hulp van onze vele vrienden van de PE zullen wij uw werk in onze parochie verder zetten met respect voor uw erfenis.

Beste Paul, weet dat wij u het allerbeste toewensen voor uw nieuw leven in de
schoot van de benedictijnse gemeenschap.

We wilden u graag een souvenir meegeven.. een met vele lachende gezichten
van parochianen die graag met u hebben samengewerkt.

 

 

 3. Toespraak van Paul (Vermeiren)

Bij het afscheid van Paul Cools.

 Sint-Jozef en Sint-Laurentius. Twee Bijbelse figuren waarvan de heilige Jozef waarschijnlijk de meest gekende is. Sint-Jozef kennen we immers als de hard werkende timmerman die op kerstavond naarstig op zoek ging naar een onderkomen zodat zijn vrouw Maria veilig en beschut kon bevallen. De rest van het verhaal kennen we.

Over het leven van Sint-Laurentius is weinig gekend. We weten dat deze in Rome leefde ten tijde van de Christenvervolgingen en er een verschrikkelijke marteldood is gestorven.

De Sint-Laurentiuskerk en dus ook de parochie zijn sinds 1200 een vaste waarde in onze gemeente. Het kerkgebouw is in de loop der eeuwen regelmatig van uiterlijk veranderd maar neemt toch een prominente plaats in, in ons mooie Hove.

De Sint-Jozefkerk en parochie zijn veel jonger. Zij vond haar ontstaan midden vorige eeuw in de toen nog jonge Vredewijk.

Al die jaren hebben deze twee parochies vredig naast mekaar geleefd. Elk had zijn eigen pastoor en de grens tussen de twee gebieden was duidelijk afgebakend door een spoorweg. Je moet over of onder een brug gaan om tot bij de ander te geraken.

Het is de voorganger van Pastoor Cools, nl pastoor Leo Bernarts, die voor het eerst de twee parochies onder zijn hoede kreeg.

Toen zijn de eerste aanzetten tot nauwer samenwerken gegeven. Onder het bewind van pastoor Cools zijn deze initiatieven verder uitgewerkt.

Het is ondertussen al twintig jaar dat bv de diensten van de Goede Week alternerend georganiseerd worden. Het ene jaar in Sint-Jozef; het andere jaar hier. Hetzelfde voor de kerstsamenzang.

Dank Paul om gedurende die twintig jaar de twee gemeenschappen dichter bij mekaar te willen brengen. Het was niet gemakkelijk maar we kijken met veel warmte terug naar de mooie vieringen en andere initiatieven die gezamenlijk verwezenlijkt zijn.

We wensen je vanuit de parochiegemeenschap van Sint Jozef veel levensverdieping bij de Benedictijnen van Doetinchem.

 

Free Joomla! template by Age Themes