Agenda parochiekernen

ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Abonneer op nieuwsbrief

Er is momenteel geen nieuws

Dankjewel aan de misdienaars

Zondag 16 juni, de eerste zondag na Pinksteren, het feest van de Heilige Drie-éénheid.

We spreken over God als

  • 'God' is diegene die aan de basis van ons leven en het leven staat.
  • 'Jezus Christus', Hij staat dicht bij de mensen, Hij heeft onder ons gewoond.
  • de 'Heilige Geest', als Diegene die mensen bezielt, be-geest-ert, enthousiast maakt, inspireert, doet liefhebben.

Onze ‘enthousiaste’ groep misdienaars laat zich alvast ‘inspireren’ door op regelmatige basis in de kerk mee de WCD of eucharistievieringen vorm te geven.

Elk jaar worden zij dan ook in juni bedankt voor die inzet.

Ze proberen dan met zoveel mogelijk aanwezig te zijn in de kerk.

En de traditie wil dat ze achteraf uitgenodigd worden om te genieten van een heerlijk ijsje.

Dankjewel Peter, Elise, Daan, Leonardo (niet op de foto), Jarne, Mira, Karlien

Parochiale meifeesten Kontich-Kazerne

 

'Mannen van Galilea, wat staat ge naar de hemel te staren?' Zo klinkt het in de lezingen van Hemelvaart. Maar naar de hemel staren doen ze in Kontich-Kazerne niet, het hele hemelvaartweekend lang. Tenzij om even te peilen of een regenbui zal voorbijtrekken en de zon door de wolken gaat breken. De rest van de tijd moeten immers de handen uit de mouwen gestoken worden door in totaal zo'n 180 vrijwillige medewerkers aan een van de activiteiten van de meifeesten. En dan hebben we het niet eens meer over het vele voorbereidende werk dat de groep verantwoordelijken al maandenlang heeft geleverd.

Het programma 2015 volgde het beproefde pad van jaren, maar natuurlijk kreeg elk onderdeel een actuele invulling.

De meifeesten gingen op hemelvaartdag zelf van start met de feestelijke hoogmis om 9.30 in de kerk. Vaste waarde is dan de opluistering door de koninkljke harmonie Vrede en Vermaak.

Een flink gevulde kerk kon weer eens genieten van de zeer verzorgde uitvoering. De klassieke dranktent op het kerkplein stond er niet. De weersberichten voorspelden weinig gezelligs voor donderdagvoormiddag, en dus werd wijselijk besloten voor de openingsreceptie uit te wijken naar zaal Pronkenborg.

Dat vond iedereen een goed idee, want de zaal was goed gevuld met mensen die mekaar en de meifeesten alle goeds toeklonken.

's Avonds stond de kerk alweer klaar voor het meiconcert. Op de affiche stond het orkest van de Rode Muizen. Achter deze merkwaardige naam gaat een mini-symfonisch orkest schuil, aangevuld met een aantal moderne instrumenten.

Zo wordt een brede waaier van uitvoeringen mogelijk, gaande van klassiek tot bewerkingen van popsongs. De Beatles en generatiegenoten kwamen ruim aan bod, en dat leverde een mooi programma op. Jammer genoeg moest de man aan de mengtafel zijn onkunde verbergen door alle volumeknoppen op maximum te zetten. Gelukkig trokken vele toehoorders Pronkenborgwaarts om hun tuitende oren te relaxen en wat na te praten.

 

En zoals het hoort kreeg dit genot ondersteuning van een lekker biertje of glaastje wijn, of een veelvoud daarvan.

Vrijdag bleef het overdag rustig, maar 's avonds liep de grote zaal van Pronkenborg weer vol: 24 ploegen hadden zich ingeschreven voor een geanimeerde meifeestenquiz.

Denkwerk en plezier gingen hand in hand, en iedere deelnemer werd op het einde beloond met een mooie prijs.

Op een gewone zaterdagmorgen duurt het toch lang voorbij de weekdagtijd voor er leven te bespeuren valt op en rond het Phil Bosmansplein aan de kerk. Maar nu sloeg de torenklok zes slagen, en plotsklaps verschenen uit alle hoeken groepjes medewerkers. Dan bleken de kabouters (niet die van Thuis, maar van de chiro) al grote tenten naast de kerk neergepoot te hebben, maar dat hadden ze, het jeugdig motto indachtig: 'liever laat in bed dan vroeg er uit', de avond voordien al gedaan. De meifeestenwerkploeg had ook al de grote infrastructuur, zoals het podium, geplaatst. Maar er viel nog heel wat meer te doen: de kraampjes moesten worden opgezet en ingericht, de nadars geplaatst, en wat al meer. De sombere veertiendagen-weersberichten waren elke dag bijgesteld, en dus ging de dag open met een schitterend meifeestenweer.

Al heel snel kwamen de eerste privéverkopers voor de rommelmarkt aan, die moesten allemaal een plaatsje krijgen.

Op de buitenspeelplaats van de school was een hele ploeg druk in de weer de 's avonds overgebrachte spullen op vele tafels uit te stallen. Al vóór 9 uur liep er veel kooplustig volk door de Montfortstraat en Holle Weg, en toen klokslag 9 de schoolpoort openzwaaide, veroorzaakte dat een ware cross naar de vele begeerde spullen. Daarmee was het zaterdags kerkpleinfeest ingezet. Het hotdogkraam en de soepkar kregen al vóór de middag veel klanten. Ondertussen begonnen de activiteiten op en rond het plein te lopen:

het Dansateljee kwam, er was kinderdisco, ballonplooien, een reuze-kansrad, een mega-lange te beschilderen muur, ponyrijden, eendjesvissen, springkasteel, Okra-volksspelen, infostandjes van Natuurpunt, Vlaco en Pasar, en natuurlijk de dranktent, het hotdogkraam, de ijsjesstand en het smoutebollenkraam. Een vrolijk orkestje zorgde voor ambiance.

Rond vijf uur palmde een geur van gebakken vlees het kerkplein in: de barbecue kreeg zijn eerste bezoekers, en velen konden hun groenten en vleesjes in een deugddoend avondzonnetje verorberen.

Terwijl de laatste eters nog bezig waren, begon een hele werkploeg al met de grote opruim. Nog geen twee uurtjes later zou een toevallige voorbijganger niets meer merken van al wat er die namiddag was gebeurd.

Zondagmorgen, weer in alle vroegte, liep de keuken van Pronkeborg vol kooklustig volk. Er was immers weer een heerlijk etentje beloofd, en daar was het nodige werk aan. Ondertussen schikte een andere ploeg de zaal.

Om 9.15 uur stond buiten een groep mensen in de zon vertrekkensklaar voor de meifeestenwandeling: een fikse tocht naar de Kontichse zandbergen en minder bekend gebied aan de overzijde van de E17.

Het restaurant waarvan sprake opende om twaalf uur zijn deuren. Een goeie 150 mensen hadden ingetekend voor een heerlijk lentemenu.

Dat viel bij alle eters weer zeer in de smaak. Die appreciatie maakte het opruimen achteraf veel lichter, en is meteen al de aanzet om vooruit te zien naar de meifeesten, editie 2020. Maar deze editie was alvast een succes, en eens te meer het bewijs dat Kontich-Kazerne leeft!

Dankviering in het kwadraat

 

Traditioneel eindigt het werkjaar van de eerstecommunicanten en de vormelingen met een dankviering. Deze vond plaats op zondag 26 mei. Maar dit jaar eindigde de viering op een ware apotheose. De catechisten werden door de ouders publiekelijk in de bloemetjes gezet en ontvingen ook een geschenkje. Namens het parochieteam dankte Hilde Els voor jaar 15 jarig jubileum als catechist en Wouter voor 5 jaar inzet.

De start van de viering verliep al speciaal. Voorganger David had zijn albe immers nog niet aangetrokken. Zo wou hij aan de eerstecommunicanten en vormelingen laten zien dat hij ook een gewone gelovige is. Een gewone gelovige die wel door de bisschop is aangesteld om voor te gaan als gebedsleider.

In zijn homilie ging David dieper in op de evangelielezing. Die handelde over Jezus die zijn terugkeer naar de Vader aankondigde. Jezus beloofde echter de vrede achter te laten en een helper te sturen, met name de Heilige Geest. David vroeg aan de jongeren of sommigen wel eens gepest worden of zelf pester zijn. Daarna riep hij iedereen op deze vrede mee te helpen realiseren: thuis, in de vriendenkring, het school en op het werk.

Zoals gebruikelijk tijdens een dankviering zongen de eerstecommunicanten en vormelingen, zowel deze van Kontich-Kazerne als van Sint-Rita, afwisselend liederen uit hun vieringen. De eerstecommunicanten brachten “in de wolken” en “aan tafel”. De vormelingen zongen “Geest van God”, “steen voor steen” en “gooi de ramen open”. Dit alles onder deskundige begeleiding van Koen.

Aan het einde van de viering riep Wouter de misdienaars nog even bij zich. Zij waren met vier waaronder drie vormelingen. Zij vertelden wat hun taken waren en dat ze het zeer leuk vonden. Ideaal dus voor eerstecommunicanten en vormelingen die actief willen deelnemen aan het parochieleven.

Na afloop trokken eerstecommunicanten, vormelingen en hun ouders naar de Sint-Montfortschool waar er nog een kleine receptie volgde. Op deze wijze werd het werkjaar op een mooie wijze afgerond.

Free Joomla! template by Age Themes