Feest van Sint Montfort

door

28 april, feest van Sint-Montfort

Een kamer van een herberg in Saint-Laurent-sur-Sèvre, een dorpje in de Vendée. Door zware inspanningen verzwakt en geveld door een longontsteking sterft daar, in de namiddag van 28 april 1716, Louis-Marie Grignion de Montfort. Hij verbleef er tijdens een van zijn vele volksmissies in verschillende bisdommen van Bretagne en de Vendée. Hij bracht er een ommekeer teweeg op het haast ontkerkelijkte platteland. Voordien was hij werkzaam geweest in armen- en ziekenhuizen waar hij opkwam voor de meest kwetsbare medemens. ‘Doe open voor Jezus Christus,’ riep hij eens, toen hij met een doodzieke bedelaar op zijn schouders aanklopte bij een onwillige kloosterportier. Zijn activiteiten hadden niet altijd succes. Met zijn tomeloze geloofsijver en zijn koppige Bretoense karakter joeg hij vaak invloedrijke personen tegen zich in het harnas. Nederig aanvaardde hij zijn tegenslagen, maar opgeven deed hij niet. Die houding had hij al van in zijn jeugd, zeker toen hij als behoeftige priesterstudent in zeer moeilijke omstandigheden moest leven. Hij verkoos nederig en klein te blijven, hoewel hij alles in huis had om een grote kerkelijke carrière uit te bouwen: briljant verstand, scherpe geest, een groot praktisch organisatietalent, welbespraakt, kunstzinnig…  Die talenten gebruikte hij bij zijn catechese: hij voorzag volksmelodieën, kantieken, van nieuwe tekst zodat de meestal ongeletterde mensen de boodschap konden onthouden. Als visuele merkpunten richtte hij op vele plaatsen een ‘calvarie’ op. Aan één daarvan, een reusachtige kunstmatige heuvel, werkten duizenden mensen vol enthousiasme mee.

Montfort was een vurig Mariavereerder. Dat ging veel verder dan volkse devotie: Maria is de weg naar Jezus, en zo naar God. Die leer bracht hij in eenvoudige woorden bij de gewone mensen, maar hij schreef ze ook neer in filosofische en theologische verhandelingen. Paus Johannes-Paulus II noemde Montfort zijn geestelijke leermeester!

Toen Montfort stierf had hij maar enkele medewerkers, met weinig animo om zijn werk verder te zetten. Pas later vonden ze de kracht om dat te doen, en zo ontstonden drie groepen: Montfortanen, Zusters der Wijsheid en broeders van Sint-Gabriël.

De parochie in Kontich-Kazerne is met Montfort verbonden: het zijn paters Montfortanen die rond 1930 hier naartoe kwamen. Ze namen er de zielzorg op zich. Toen de kapelanie later zelfstandige parochie werd, werd de kloosterkapel volwaardige parochiekerk. In 1954 werd Montfort heilig verklaard.

Met het sterven van pater Phil Bosmans en het afscheid van pastoor Jef Van Kerckhoven is de montfortaanse aanwezigheid voorbij. Maar de gedrevenheid is gebleven om het parochieleven in al zijn aspecten gestalte te geven. Mag het nog lang zo blijven!